Ludzie izolowani
Historia ludzkości nie zna takiego okresu, w którym ludzie występowaliby jako izolowane, niezależne od siebie jednostki. Proces wytwarzania zawsze, odbywał się zbiorowo, w społeczeństwie. Ludzie od początku swego istnienia współpracowali ze sobą w celu zaspokojenia swoich potrzeb. Społeczny charakter produkcji jest więc wynikiem społecznego charakteru pracy. Aby jednak ta wspólna praca dawała pożądane wyniki, musi być odpowiednio zorganizowana, musi istnieć jakiś określony jej podział. Rozumieli to już dobrze ludzie pierwotni, u których dokonał się pierwszy tzw. fizyczny podział pracy, oparty na płci i wieku. Mężczyznom, kobietom i dzieciom przypadły wówczas w udziale różne obowiązki w ramach wspólnej, kolektywnej pracy dla dobra całej gromady. miarę rozwoju sił wytwórczych, czyli narzędzi pracy i umiejętności posługiwania się nimi, następuje dalszy społeczny podział pracy. Najpierw oddzielają się od siebie plemiona pasterskie i rolnicze, później wyodrębnia się rzemiosło od rolnictwa, a następnie pojawia się kupiectwo jako oddzielna działalność.
Ludzie izolowani .